วันที่ สิบเก้า เดือน เมษายน พุทธศักราช สองพันห้าร้อยห้าสิบเจ็ด เวลา ยี่สิบนาฬิกา สามสิบนาที

   ปลดปล่อยจิตใจ อ่อนไหว
เหน็ดเหนื่อยหมดแรงฝืนทนต่อไป
   ความฝันวันวาน หลงลืมเสียสิ้น ไม่อาจจดจำ ไม่อาจสร้างใหม่
ไร้เข็มทิศ  ไร้จุดหมาย พาไร้ความตั้งใจ
   ใช้ชีวิตพอให้ผ่านไปวันๆ

  ฤดูกาลเปลี่ยนผัน  ฉันพบตัวเองมีตัวตนที่อ่อนจาง
มองใบไม้ที่ร่วงหล่น ค้นหาความหมายของชีวิตในวันเวลาที่ผ่านมา "ช่่างว่างเปล่าจนน่าใจหาย"
พยามยามเท่าไหร่ เหมือนยิ่งเดินไกลออกไปจากทางที่ตั้งใจและเป้าหมายที่มี และเมื่อหันหลังกลับไปยังจุดที่เริ่มต้นขึ้น มันก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้อีกแล้ว

12-10-2013

ความรัก เป็นส่วนผสมของความรูเ้สึกหลายๆอย่าง

ความต้องการ ความใส่ใจ ความสม่ำเสมอ

แต่บางคน อาจมีความรักได้ แม้เพียงสบตา

จงเป็น อย่างที่เคยเป็น

จงซื่อตรง ต่อความรู้สึก ของตนเอง(แต่จงระวังในการแสดงออกของตน)

จงปล่อยวาง ถ้าบางสิ่ง ไม้ได้ดังต้องการ

และรู้เสม ว่ตนเอง นั้นกระทำสิ่งฃใด 

ค่ำคืน

เหนื่อย จนอยากจะหยุดเวลาไว้ 

ไม่อยากลืมตา ไม่อยากพบใคร 

หัวใจ อ่อนล้าจนหมดแรงก้าวเดิน

เคยหวัง ว่าความฝันซักวันคงเป็นจริง

อยากละทิ้ง แต่ก็ทำไม่ได้

มองผู้คน ผ่านเข้ามา แล้วผ่านไป

ท้อ บอกได้เพียงแค่ว่า ท้อ

รู้สึกมืดมน ไร้ทางไปต่อ ไร้ซึ่งจุดหมาย

ไร้ความคิด ไร้ความฝัน ไร้กำลังกายใจ

สับสน วุ่นวาย ทุกข์ทน

เหมือนความคิด ที่ไม่ใช่ความคิด

เหมือนมีฝัน แต่ไร้ ซึ่งความฝัน

เหมือนไม่เหงา แท้จริง กลับยิ่งเหงา

เหมือนสุขใจ แต่ข้างใน ว่างเปล่า

หลงทาง แท้จริง ฉันหลงทาง

เขาวงกตแห่งจิตใจ ความคิดที่กักขัง

ก่อกำแพง ขังตัวเองสูงขึ้นไป สูงขึ้นไป

แล้วฝังตัวเอง ลงในส่วนที่ลึกที่สุด ท่ามกลางความมืดมน และสูญเสียจิตวิญญาณอย่างช้าๆ โดยที่แสงสว่าง ไม่อาจส่องถึง

ไม่อาจก้าวเดินต่อ ไม่อาจเดินถอยหลัง และตายลงไปอย่างไร้ค่า

สูญสลาย และไม่มีใครจดจำ และไม่เหลืออะไรอีกต่อไป

จิต(ใต้)สำนึก

บางครั้ง ก็รู้สึกเบื่อหน่ายตัวเองที่เป็นอยู่เหลือเกิน
ต้องคอยทำตามคำพูดของคนอื่นมากมาย จนไม่มีเวลาที่จะสนใจตัวเอง
เฝ้าเก็บงำทุกความรู้ึสึกมากมายไว้ข้างในจิตใจ
ทำไมน่ะเหรอ
อาจเป็นเพราะสายตาแห่งความคาดหวังที่ได้รับมาตั้งแต่เด็ก
ไม่อาจทำอะไรตามใจตัวเองได้
รู้สึกดีใจหรือเสียใจก็เก็บเอาไว้จนเป็นนิสัยติดตัว
ไม่รู้สิ
อาจเป็นเพราะไม่กล้าที่จะตัดสินใจต่อสู้ด้วย
ได้แต่ยอมรับและก้มหน้าก้มตาทำไปตามคำสั่ง

inside

ความรู้สึกที่อ่อนล้า ท่ามกลางวันเวลาที่ผันผ่าน

ทิ้งไว้เพียง เศษฝุ่นของความเหน็ดเหนื่อยที่เพิ่มขึ้นทุกๆวัน

เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น จนทนแบกรับไว้ไม่ไหว
เคยคิดว่า ตัวเองนั้นแข้มแข็งมากพอที่จะทนรับวามเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาในแต่ละวัน
และเวลา ก็สอนให้รู้ว่า เรานั้นอ่อนแอ มากกว่าที่ตนเองคิด
เหนื่อยเหลือเกิน จนไม่อาจอธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้
ท้อ จนไม่รู้ว่าจะทนได้อีกนานแค่ไหน
แม้ว่า ข้างในใจลึกๆ จะรู้คำตอบดีก็ตาม แต่ฉันก็ไม่อยากจะยอมรับตัวเอง
สิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของฉัน คือเส้นด้ายบางๆ ของเหตุผลและจึตสำนึกของความเป็นจริง
ไม่เช่นนั้น ตัวตนของฉัน คงต้องหายไป ตลอดกาล

คิดถึง

ฉันยังคงนั่งมองดาว
ท่ามกลางสายลมหนาวที่พัดมา
เธออยู่ไหนนะ มีฉันบ้างไหมในสายตา
ส่วนตัวฉันนั้นรู้แต่ว่า ยังคิดถึงเธออยู่ทุกนาที

ศรัทธา

เมื่อความหวังสูญสิ้น
จงอย่าปล่อยให้ความศรัทธามอดดับ
แรงใจที่หายไป...คงจะกลับมาในไม่ช้า
เมื่อศรัทธายังอยู่...ความหวังก็จะยังคงอยู่
ชีวิต มิได้มีแต่ความทุกข์

วันข้างหน้าที่สดใสยังคงมีเสมอ
ล้มแล้วต้องลุก
เพื่อที่จะเจอกับความสุข..ในวันต่อไป

การบำรุงรักษาทาง

วัตถุประสงค์

1.1 เพื่อรักษาทางให้คงรูปและมีสภาพดี

1.2 เพื่อให้ผู้ใช้ทางได้รับความสะดวก รวดเร็ว และปลอดภัย

1.3 เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง และขนส่ง

1.4 เพื่อประหยัดงบประมาณในการบำรุง

สาเหตุที่ทำให้เกิดความเสียหายกับทาง

2.1 ปริมาณการจราจร

2.2 น้ำหนักของยวดยาน

2.3 สภาพดินฟ้าอากาศ

การควบคุมการก่อสร้างก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ถนนชำรุดเสียหายเร็วหรือช้า ซึ่งผู้ควบคุมงานจะต้องมีความรู้และความชำนาญในการควบคุมงานให้เป็นไปตาม มาตรฐานการก่อสร้าง การเลือกใช้วัสดุก่อสร้าง และอื่น ยกตัวอย่างเช่น รู้จักเลือกประเภทและปริมาณของยางแอสฟัลท์ที่ใช้ในแต่ละลักษณะงานให้ถูกต้อง ตามที่กำหนดในรูปแบบและรายการ รู้จักกรรมวิธีในการบดอัด

ประเภทของการบำรุงรักษา

กรมทางหลวงชนบทได้แบ่งกิจกรรมงานบำรุงรักษาทางออกเป็นกิจกรรมต่างๆ คือ งานบำรุงปกติ งานบำรุงรักษาตามกำหนดเวลา งานบำรุงพิเศษ และงานบำรุงฉุกเฉิน

3.1 งานบำรุงปกติ (Routine Maintenance)

หมายถึง การบำรุงรักษาทางอยู่เป็นประจำ เพื่อให้ทางอยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดี ทำให้ผู้ใช้ถนนได้รับความสะดวก รวดเร็ว ปลอดภัยในการขับขี่และเพื่อป้องกันมิให้ความเสียหายลุกลามแผ่กว้างออกไป เช่น งานกวาดเกลี่ยหรือขึ้นรูปบดทับใหม่สำหรับผิวทางลูกรัง งานอุดรอยแตก (Sealing) งานฉาบผิว (Seal Coat) งานปะซ่อมผิวทาง (Skin Patch) งานขุดซ่อมผิวทาง (Deep Patch) ของผิวลาดยาง และงานอุดรอยต่อของผิวคอนกรีต เป็นต้น

3.2 งานบำรุงรักษาตามกำหนดเวลา (Periodic Maintenance)

หมายถึง การบำรุงรักษาทางอยู่เป็นประจำ เพื่อให้ทางอยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดี ทำให้ผู้ใช้ถนนได้รับความสะดวก รวดเร็ว ปลอดภัยในการขับขี่และเพื่อป้องกันมิให้ความเสียหายลุกลามแผ่กว้างออกไป เช่น งานกวาดเกลี่ยหรือขึ้นรูปบดทับใหม่สำหรับผิวทางลูกรัง งานอุดรอยแตก (Sealing) งานฉาบผิว (Seal Coat) งานปะซ่อมผิวทาง (Skin Patch) งานขุดซ่อมผิวทาง (Deep Patch) ของผิวลาดยาง และงานอุดรอยต่อของผิวคอนกรีต เป็นต้น

3.3 งานบำรุงพิเศษ (Special Maintenance)

หมายถึง การบำรุงรักษาทางอยู่เป็นประจำ เพื่อให้ทางอยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดี ทำให้ผู้ใช้ถนนได้รับความสะดวก รวดเร็ว ปลอดภัยในการขับขี่และเพื่อป้องกันมิให้ความเสียหายลุกลามแผ่กว้างออกไป เช่น งานกวาดเกลี่ยหรือขึ้นรูปบดทับใหม่สำหรับผิวทางลูกรัง งานอุดรอยแตก (Sealing) งานฉาบผิว (Seal Coat) งานปะซ่อมผิวทาง (Skin Patch) งานขุดซ่อมผิวทาง (Deep Patch) ของผิวลาดยาง และงานอุดรอยต่อของผิวคอนกรีต เป็นต้น

3.4 งานซ่อมฉุกเฉิน (Emergency Maintenance)

หมายถึง การบำรุงรักษาทางอยู่เป็นประจำ เพื่อให้ทางอยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดี ทำให้ผู้ใช้ถนนได้รับความสะดวก รวดเร็ว ปลอดภัยในการขับขี่และเพื่อป้องกันมิให้ความเสียหายลุกลามแผ่กว้างออกไป เช่น งานกวาดเกลี่ยหรือขึ้นรูปบดทับใหม่สำหรับผิวทางลูกรัง งานอุดรอยแตก (Sealing) งานฉาบผิว (Seal Coat) งานปะซ่อมผิวทาง (Skin Patch) งานขุดซ่อมผิวทาง (Deep Patch) ของผิวลาดยาง และงานอุดรอยต่อของผิวคอนกรีต เป็นต้น

อ้างอิงจาก http://trafficsafety.drr.go.th/knowledge_maintenance_road.php

^^

ฉันอาจดีไม่พอที่เธอจะรัก
และคงไม่อาจหักห้ามใจของตัวฉัน
ที่มันรักเธออยู่ทุกๆวัน
แม้ว่าความหวังของฉันนั้นคงเลือนราง
เธอรักเขาฝังใจไม่อาจถอน
เขามาก่อนฉันรู้ไม่ควรหวัง
เขาทำร้ายเธอเท่าไรเธอก็ยัง
ไม่เคยลืมเขาคนนั้นในใจเธอ

กำลังใจเล็กๆ

หลังฝนซาใช่ว่าฟ้าจะใส มันอยู่ที่ใจที่จะฝ่าฟันอุปสรรคไปได้ไหม ของแบบนี้อยู่ที่พลังใจ สู้ต่อไปด้วยใจที่มั่นคง
ท้องฟ้ามีมืดมีสว่าง แม้ความหวังที่มีจะเลือนราง เราก็ต้องก้าวย่าง ฝ่าฟันต่อไป

ทำไม ?

ทำไม ? เธอชอบหลบหน้า
ทำเหมือนกับว่า ไม่อยากจะ เจอฉัน
เราแค่ได้ พบเจอกัน เพียงบางวัน
เธอทำเหมือนไม่ชอบหน้ากัน ไม่เข้าใจ
-----------------------------------------
อาจเป็นเพราะเธอ ไม่รักฉัน
ก็อาจเป็นเพราะฉัน...มันไม่ใช่
หรืออาจเป็นเพราะเธอ ไม่มีใจ
อาจเป็นเพราะฉันก้าวก่ายมากไป...กับชีวิตเธอ
-------------------------------------------------
The Lover : Codename@lpha

ความรัก บทที่ 1

ถ้า เรียนรู้ความรักด้วยหัวใจ
เราจะไม่สามารถ ใช้เหตุผลใด้อย่างเหมาะสม
แต่ ถ้าเราใช้เหตุผลมากเกินไป
เราก็ไม่สามารถ เรียนรู้ความรักได้ทุกมุม
ดังนั้น บทสรุปจึงมีแค่ว่า
คุณจะหาความพอดีระหว่างคุณกับคนรักได้ใหม
------________------
จากคนที่ หัวใจ ไม่สมบูรณ์

การเรียนรู้

บางครั้ง คนเราก็เรียนรู้ที่จะก้าวเดินอย่างช้า ๆ
และบางครา ก็เรียนรู้ว่า เราสามารถทำอะไรได้มากกว่านั้น
บางคน เรียนรู้ และหาวิธีที่จะพิชิตดวงจันทร์
และบางคน เรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง

การตัดสินใจ...

ถ้าเรามีโอกาสทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ
มันอยู่ที่เรา ว่าเราจะตัดสินใจทำมันหรือเปล่า
และเมื่อเราได้เริ่มเดิน
เราก็จะต้องเดินไปให้สุดทาง
เพราะว่า โอกาส ไม่ได้มีบ่อยๆ
และบางโอกาส มันไม่ได้มีครั้งที่สอง ที่จะได้แก้ตัว
ดังนั้น เมือ่ตัดสินใจทำ จงทำให้ถึงที่สุด

ถ้า...

ถ้า...เรารู้สึกว่า ความรัก มันสวยงาม ก็อย่าได้ปิดใจ และหันหนีไปจากรัก
ถ้า...เรารู้สึกว่า ปัญหาที่เราพบ มันช่างหนักเสียจริงๆ ก็จงรู้ไว้เถิดว่า ยังมีอีกหลายคน ที่ประสบปัญหาหนักกว่าเราอีกมากมายนัก
ถ้า...เราพบกับความล้มเหลว ก็จงรู้ไว้เถิดว่า ยังมีอีกหลายคน ที่ล้มเหลวมากกว่าเรา แต่เขาก็สู้ต่อไป
และ ถ้า...ความหวังเริ่มเลือนลาง จงรู้ไว้ว่า ถ้าเราไม่้พยายาม มันก็ยิ่งจะหลุดลอยไป
   บางสิ่ง เราไม่อาจกำหนด
บางสิ่ง เราแก้ไขไม่ได้
บางครั้ง ความผิดพลาด ก็เกิดขึ้นได้ แม้ไม่ได้ตั้งใจ
และบางครา สิ่งที่หวังไว้ ก็ไม่ได้ อย่างต้องการ

บางแง่มุม ของความรัก

บางคน..เรียนรู้ที่จะรักใครโดยการให้...
บาง คน..เรียนรู้ที่จะรักโดยการดูตัวอย่างจากคนอื่น
อีกหลายคน..ได้ความรักมา แล้ว...แต่ไม่เคยดูแล รักษา หรือหวงแหน
และอีกหลายคน..ไขว่คว้า..หาความรักอยู่ทุกวัน..แต่ไม่เคยได้มา